| تبليغات | X |
ديگر تو را به خواب نمی بينم حتی خيال من رخساره تو را از ياد برده است..... آيا کدام ماه تکرار طرح جاری نورش را خواهد ريخت؟ بعد از تو من چگونه اين آتش نهفته به جان را خاموش کنم؟ اين سينه سوز درد نهان را بعد از تو من چگونه فراموش کنم؟ من با اميد مهر تو پيوسته زيستم بعد از تو؟ اين مباد....که بعد از تو نيستم.... بعد از تو آفتاب سياه است... بعد از تو در آسمان زندگيم مهر و ماه نيست... بعد از من آبی است آسمان.. آبي... مثل هميشه آبی....... خسته ..از اين و آن گسسته.. از دشتهای غمزده می آيم... از دشتهای پونه وحشی... و از کنار زمزمه چشمه سار ها.. از پيش بيدهای پريشان... از خشم باد ها می آيم... می آيم و به ياد تو می آرم..افسانه جنون را.... ای اشتياف مرگ در من طلوع کن..... من اختتام قصه ليلی و مجنون را اعلام می کنم.....
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم تیر 1387ساعت 1:55 توسط باران
|
همه به من مي گن
بي خيالش بشم
سعي مي كنم
فراموشش كنم.....
دارم فراموشش مي كنم....
فراموشش كردم.....
فراموشش كردم.....
هر چي فكر مي كنم ميبينم
اصلا ......
دروغگوي خوبي نيستم.......
خاطرات گذشته
آبان 1388
روزهاي تنهايي (ناصر)
دلتنگی های یک مریم
كوچه پشتي (صالح)
پاهاي خسته تو بزار رو چشام (علي رضا)
چشم انتظار
آئين خوشبختي
به نام آنکه غم غربت را در شکوه دیدار می شکند ... ( پریسا )
افشين ( تنهاترين )
روزهاي پر خاطره (علي)
خلوت و تنهایی آرمیتا
غریبانهای مهربان (سعید)
رقص دانش
