| تبليغات | X |
باز باران با ترانه می خورد بر سقف قلبم باورت شاید نباشد خسته است این قلب تنگم بارانی قادر نخواهد بود تو را از کوچه انديشههايم بشويد و اين ها برای يک عمر سرخوش بودن و شيدايی کردن کافی است به گمانم در ورای اين کلمات می خواستم بگويم که دلتنگت شده ام تورا گم کرده ام امروز ، وحالا لحظه های من گرفتار سکوتی سرد و سنگینند و چشمانم که تا دیروز به عشقت میدرخشیدند نمیدانی چه غمگینند ..... چراغ روشن شب بود برایم چشمهای تو نمیدانم چه خواهد شد . پر از دلشوره ام ، بی تاب و دلگیرم ، کجا ماندی که من بی تو هزاران بار در هر لحظه میمیرم . می گویم .... اندکی عاشقانه تر زیر این باران بمان ، ابر را بوسیده ام تا بوسه بارانت کنم..................... خداحافظ : ولی هرگز نخواهی رفت از یادم ... خداحافظ : ولی این یعنی در اندوه تو میمیرم ... دراین تنهایی مطلق که می بندد ، به زنجیرم ... و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد.............
+
نوشته شده در جمعه سوم آبان 1387ساعت 0:8 توسط باران
|
همه به من مي گن
بي خيالش بشم
سعي مي كنم
فراموشش كنم.....
دارم فراموشش مي كنم....
فراموشش كردم.....
فراموشش كردم.....
هر چي فكر مي كنم ميبينم
اصلا ......
دروغگوي خوبي نيستم.......
خاطرات گذشته
آبان 1388
روزهاي تنهايي (ناصر)
دلتنگی های یک مریم
كوچه پشتي (صالح)
پاهاي خسته تو بزار رو چشام (علي رضا)
چشم انتظار
آئين خوشبختي
به نام آنکه غم غربت را در شکوه دیدار می شکند ... ( پریسا )
افشين ( تنهاترين )
روزهاي پر خاطره (علي)
خلوت و تنهایی آرمیتا
غریبانهای مهربان (سعید)
رقص دانش
