براي توست . براي تويي كه زماني آمدي ،

سعي كردي خلأهاي دروني ام را پر كني ،

 بدون اينكه آنها را بشناسي  رها كردي ...

 یک بار در پيامي كوتاه به تو گفتم ؛

 احساس شكست تا پشت در قلبم آمده

اما درها را محكم بستم ، كه وارد نشود ................اما تا كي ؟؟

تا كي مي توانم اين درب را قفل و زنجيرش كنم ،

در دوستي ام با تو بيش از همه دوستان و دوست داشتن هايم سرمايه كذاري كردم ،

حال يك تاجر شكست خورده و وانهاده ام ،

وانهاده شدم به خودي كه تقريبا" ويرانه شده ،

و واپس زده ام از همه چيزهايي كه روزي آرمان و پناهم بود ،

هميشه در درد بي عشقي بماني ، بهتر از آن است كه عاشقي سرخورده شوي

 و بيش از هر چيز ،واپس زده

اي كاش ياد مي گرفتم كه همه خودم را نثارت نكنم ،‌

و اندكي در گوشه پنهانم خود... گمشده ام را براي روز مباداي واخوردگي نگه دارم .

افسوس كه هميشه در اي كاش ها و اي دريغ ها به گل نشسته ام ،

بي اندكي دور انديشي از تاراج احساس ،

خود را هرگز به خود نمي بخشم كه اينچنين در خود شكستم

  بي هيچ ترحمي!!!!!!!!!!!!!!!

كاش كوير بودي

تا بر داغ ترين ثانيه هايت قدم مي گذاشتم