اتاق تنهایی من - مرواريد رويا

کوه با متانت و غرور

بر دستهای زرفام آفتاب

بوسه می زند.....

خورشید شانه های استوار کوه را

با مهر می نوازد....

و روز می شکفد....

و من در دریای نیلفام

خوابهای شیرین شب...

صدفهای رنگین خیال را می کاوم....

شاید مروارید رویای کسی را

در آن یابم......

+ نوشته شده در سه شنبه نوزدهم شهریور 1387ساعت 0:22 توسط باران |